Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), czyli tzw. RODO przewiduje w art. 77 uprawnienie strony do złożenia skargi na naruszenie praw przewidzianych w rozporządzeniu, którą kieruje się do organu nadzorczego jakim jest w Polsce Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych. W związku z wniesieniem takiej skargi, organ prowadzi postępowanie w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli m.in. wydaje postanowienie o wszczęciu postępowania, gromadzi materiał dowodowy w sprawie i na koniec wydaje decyzję administracyjną.
W praktyce może jednak okazać się, że mija kilka miesięcy od złożenia skargi i nadal nie otrzymamy żadnej odpowiedzi od organu. W takim przypadku trzeba pamiętać, że zgodnie z art. 78 ust. 2 ww. rozporządzenia strona ma prawo do skutecznego środka ochrony prawnej przed sądem, jeżeli organ nadzorczy nie rozpatrzył skargi lub nie poinformował osoby, której dane dotyczą, w terminie trzech miesięcy o postępach lub efektach rozpatrywania skargi wniesionej zgodnie z art. 77 rozporządzenia RODO.
Na tle tego problemu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 182/20 rozpatrywał skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, w efekcie której wydał wyrok z dnia 20 maja 2020 r. Zgodnie z wydanym orzeczeniem sąd zobowiązał organ do wydania decyzji kończącej postępowanie w terminie 30 dni; stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa i przyznał od organu na rzecz skarżącej sumę pieniężną w wysokości 1 000 złotych, jak również zwrot kosztów postępowania.
W uzasadnieniu do wyroku sąd administracyjny zwrócił uwagę na to, że warunkiem koniecznym rozpoznania skargi było wcześniejsze złożenie ponaglenia do organu w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ w przeciwnym razie skarga byłaby niedopuszczalna. WSA w Warszawie podkreślił również, że organ powinien działać szybko i wnikliwie oraz przestrzegać zasad przewidzianych w art. 12, 35 i 36 KPA oraz terminu z art. 78 ust. 2 ww. rozporządzenia. Co ciekawe, sąd uznał, że prowadzenie postępowania przez Prezesa UODO miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ: nie można bowiem inaczej ocenić postępowania, które trwało przed organem ponad 18 miesięcy, przy jednoczesnych „przerwach” w merytorycznych czynnościach organu i nie uległo zakończeniu do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie. Odnośnie zaś wniosku skarżącej z art. 149 § 2 PPSA o zasądzenie na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 7 000 złotych sąd przyjął, że kwota ta jest nieuzasadniona i zbyt wysoka, ponieważ zdaniem sądu skarżąca: nie doznała skutków z powodu niewydania decyzji w terminie, czy też by została jej przez to wyrządzona szkoda materialna. W związku z tym, sąd poprzestał na kwocie 1 000 złotych.
[Stan prawny na 04.02.2025 r.]
Dodaj komentarz